De Maas
Liefdesliedjes zijn erover geschreven. Maar de rivier heeft ook een ander gezicht. Woest en
ontembaar. Zoals tijdens diverse overstromingen de laatste jaren. Veiligheid en groen door
grind. Dat is het motto waaronder het Consortium Grensmaas in 2008 is gestart met de
werkzaamheden om de rivier tussen Maastricht en Roosteren een nieuwe gedaante te geven.
Veiliger, ruimer en nog aantrekkelijker voor recreatie. Door de verbreding van de stroomgeul
en verlaging van de oevers van de Grensmaas lopen de bewoners straks vijf keer minder risico
op een overstroming. Langs de rivier ontstaat een nieuw aaneengesloten natuurgebied van
minstens duizend hectare. Met afwisselende landschappen: ruige bossen, grasvelden, struikgewassen.
Begraasd door wilde paarden en runderen. Boordevol bijzondere planten en diersoorten.
Een paradijs voor wandelaars en fietsers. In Meers is op kleine schaal al mooi te zien
hoe de Grensmaas er straks over de hele lengte van 43 kilometer komt uit te zien: een rivier
die de ruimte heeft, temidden van bijzondere natuur. Het proefproject daar trekt jaarlijks al
enkele duizenden bezoekers. De rivierbeveiliging kost zo’n 500 miljoen euro en wordt betaald
uit de opbrengst van de winning van 53 miljoen ton grind. Het grind wordt deels
weggeschraapt langs de Maasoevers, maar vooral gewonnen in plaatsen als Bosscherveld,
Borgharen, Itteren, Geulle aan de Maas, Meers, Nattenhoven, Koeweide en Visserweert. De
gaten die op een deel van die locaties ontstaan, worden weer opgevuld met grond die vrijkomt
bij het verbreden van het stroombed van de Maas.
Met de fiets kan men langs Belgische of Nederlanse kant een schitterende tocht maken tussen Maaseik en Maastricht.
Als men de Maas verder wilt volgen richting Frankrijk is dat mogelijk via Luik en
givet naar Charleville-
